سورة فاتحة الكتاب اعوذ باللَّه من الشيطان الرجيم [ سوره الفاتحة ( 1 ) : آيات 1 تا 7 ] بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ ( 1 ) الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ ( 2 ) الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ ( 3 ) مالِكِ يَوْمِ الدِّينِ ( 4 ) إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَ إِيَّاكَ نَسْتَعِينُ ( 5 ) اهْدِنَا الصِّراطَ الْمُسْتَقِيمَ ( 6 ) صِراطَ الَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَ لا الضَّالِّينَ ( 7 ) در اخبار آمده است كه حق تعالى صد و چهار كتاب از آسمان فرو فرستاده از آن جمله توراة و انجيل و زبور و قرآن را برگزيده و علوم همهء كتابها را در آن چهار كتاب درج نمود ، و از ميان چهار كتاب قرآن را برگزيد و ثواب و بركات آنها را در قرآن جمع كرد ، و همهء بركات و ثواب آن را در فاتحة الكتاب درج نمود ؛ پس هر كه فاتحه بخواند چنان باشد كه صد و چهار كتاب خداى تعالى را خوانده باشد ؛ و هر كس بمعانى فاتحة الكتاب رسيده باشد چنان باشد كه بكلّ معانى كتب آسمانى رسيده و دانسته باشد . از اين جاست كه ابن عباس از امير المؤمنين عليه السلام روايت كرده كه آن حضرت فرمود كه « اى عبد اللَّه ! اگر جميع معانى و حقائق فاتحة الكتاب را بنويسم هفتاد شتر از آن پر بار كنم » . پس از حقوق قرآنى آنست كه وقتى كه قدم در حرم قرآن نهد ابتدا باستعاذه نمايد تا از وسوسه شيطان ايمن باشد ، و در معنى آن اشارتى ميرود : [ اعوذ باللَّه ] پناه ميگيرم بخداى يكتاى بىهمتا [ من الشيطان ] از شر وسوسهء ديو سركش از فرمان حضرت عزّت تعالى شأنه [ الرجيم ] رانده شده از طبقات آسمان يا از روضهء جنان . بعد از آن افتتاح باسم سامى منعم حقيقى و اعتراف بالوهيت او كرده بگويد بِسْمِ اللَّهِ يعنى ابتدا ميكنم بنام معبود مستجمع جميع صفات كامله الرَّحْمنِ نيك